Turnpike #59

 

vb.jpg

   Θυμάσαι τη νύχτα με τη βροχή; Ανελέητα μουσκεμένοι, προχωρούσαμε μες τη νύχτα. Μόνοι. Σε οδηγούσα ή με οδηγούσες; Κάρφωνα τα νυσταγμένα μου μάτια στο νυχτερινό παραπέτασμα. Η όσφρησή σου μας έσωσε. Ένας στάβλος μάς έγινε άσυλο. Παραμερίσαμε το σανό κι ανάψαμε μεγάλη φωτιά. Λέω, ανάψαμε. Εσύ μου ‘δινες θάρρος. Ξαπλωμένος σ’ άκουα να μασάς. Κατόπι σου μίλησα. Κοιμηθήκαμε συζητώντας. Εγώ ξαπλωμένος. Εσύ όρθιο. Πόσοι δεν κοιμούνται όρθιοι περπατώντας δίχως να ‘χουν τη δική σου νόηση; Φυλάω ακόμη το ξυστρί και τη βούρτσα σου. Κι όταν κάποτε τα παραδώσω, θα σε φυλάξω στη μνήμη μου.

                                                                                                                             Ν.Καββαδία, «Στο άλογό μου»

 

 

Image | This entry was posted in FAITH & HOPE, LIVING. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.